Fotografie, Erotiek of Porno?
Liefhebbers van vrouwelijk naakt en fotografie hebben er vol spanning naar uitgekeken: de Pirelli kalender 2010 is er weer! Dit keer met foto’s van Terry Richardson. Deze exclusieve kalender bestaat al sinds 1964 (maar verscheen niet tussen 1974 en 1984) en staat garant voor beroemde fotografen en beeldschone modellen. De editie van 2010 wordt omschreven als ‘zeer erotisch’.
Erotische kunst, wat betekent dat precies, en wat is het verschil tussen naaktfotografie, erotische fotografie en pornografisch materiaal? Wat is de bepalende factor, waarom is de ene foto kunst en de andere porno? Naaktfotografie is niet altijd erotisch. Soms wordt er alleen gefocust op een bepaald deel van het lichaam. De weerkaatsing van het licht op de huid kan geweldige effecten geven, wat heel artistieke foto’s geeft.
Erotische fotografie daarentegen, is een sensuele vorm van fotografie die erop gericht is om door middel van suggestieve beelden onze seksuele begeerte aan te wakkeren. Doorgaans laten deze foto’s niet ‘alles’ zien, de hele naakt, maar wordt er gebruik gemaakt van accessoires zoals sexy lingerie, strakke en bijna transparante kleding of objecten die een sadomasochistisch tintje hebben. Er is bijvoorbeeld een genre binnen de erotische fotografie dat ‘No Nude’ heet. Het is namelijk zo dat foto’s die alleen iets insinueren, iets suggereren, onze fantasie veel meer prikkelen dan expliciete beelden die niets aan de verbeelding overlaten. Het erotische genre kent zijn oorsprong aan het begin van de XIXe eeuw, kort na de uitvinding van de fotografie en is uiteraard een van de fotografische genres met de langste traditie. De eerste naaktfoto’s van vrouwen waren veelal ‘home made’ en belandden op de illegale markt. Sommige bordelen bundelden foto’s van hun prostituees in catalogi, speciaal voor de planten.
En wat met porno? Deze term wordt meestal gebruikt voor afbeeldingen die expliciet zijn, waarbij we volledig naakte lichamen zien of seksuele handelingen. Het word Porno doet direct denken aan platte commercie, waarbij kunst ver zoek is, alhoewel er enkele uitzonderingen zijn. Kijk bijvoorbeeld maar naar het werk van fotografen als Jim Frans of Robert Mappelthorphe, door veel critici omschreven pornografisch, maar je kan niet ontkennen dat deze beelden een artistieke waarde hebben en zelfs een zekere poëtische kracht. Om een foto te beoordelen moet je bovendien ook rekening houden met het vermogen van de fotograaf om gevoelen en emoties over te brengen op een afbeelding, alsook de compositie en lichtinval.
Ben je gefascineerd door fotografie, dan moet je minstens eens in je leven een bezoek brengen aan Parijs. Bezoek bijvoorbeeld het Maison Européenne de la Photographie, waar alle genres aan bod komen. Huur de beste appartementen in Parijs, en dompel je onder in de sensuele wereld van de lichtstad.
