Deze rivier maakt een lange reis van wel 3000 km, van aan de bron in het Zwarte Woud (Duitsland) tot de monding in de delta van de Zwarte Zee. Hij stroomt door Oostenrijk, Slowakije, Hongarije, Kroatië, Servië, Roemenië en Bulgarije. Deze reis door Midden-Europa (Mitteleuropa) staat centraal in een van de meest fascinerende Italiaanse romans, Danubio (1986) van Claudio Magris. Een werk dat de lezer uitnodigt om de identiteit van deze regio te ontdekken, de cultuur van haar inwoners en talloze historische anekdotes en literaire verwijzingen bevat. Het is de tweede langste rivier van Europa, na de Wolga, en we hopen om uw nieuwsgierigheid te prikkelen met een kleine culturele inleiding …

Ik ga geen les aardrijkskunde geven, maar hopelijk is je interesse na het lezen van dit artikel gewekt om deze rivier zelf eens te gaan verkennen, de Donau was immers de inspiratiebron van vele schrijvers en kunstenaars. Johann Strauss (de zoon) bijvoorbeeld, componeerde in 1867 het stuk ‘An der schönen blauen Donau’ terwijl hij over de wateren reisde. Van zijn ruim 400 walsen is dit de meest bekende en gewaardeerde, het is zelfs het tweede nationale volkslied van Oostenrijk.

Wie Donau zegt, zegt folklore: volksdansen en muziek. Natuurlijk is de Weense wals het meest bekende voorbeeld, maar denk ook aan jodelen (de oorsprong daarvan ligt bij Oostenrijkse herders) en de Hongaarse Czardas, die gekenmerkt worden door hun levendige ritmes. De grote meesters van de klassieke muziek komen bijna allemaal uit deze regio van Europa: Richard Strauss, Franz Schubert, Wolfgang Amadeus Mozart, Franz Liszt, Bela Bartók,..

Om de loop van deze rivier verder te verkennen zonder twee maanden op een boot te moeten doorbrengen, raden we enkele romans aan waarin de Donau centraal staat : ‘De schrik van de Donau’ (Jules Verne), ‘Wilgen’ (Algernon Blackwood) en ‘Danubio’ van Claudio Magris. Geen boekenwurm? Kies dan voor een film als ‘Im Juli’ (2000) van Fatih Akin, ‘Vers la mer’ van Annik Leroy (1999) en ‘Black Cat, White Cat’ van Emir Kusturica (1998).

De croissant is niet Frans

Ook op gastronomisch vlak heeft de Donau heel wat te bieden, proef zeker de Donauwellen (Golven van de Donau). In feite is de croissant niet Frans, maar Oostenrijks! Toen Wenen de Turken versloeg in 1863, vierden de bakkers het met een gebakje in de vorm van een halve maan : de croissant ! Tot slot nog een verwijzing naar kunst : in de 19de eeuw bestond er een heuse school van de Donau, die landschappen schilderden.

De Oostenrijkse natuur is prachtig, een ware verademing voor lichaam en geest. Of je nu een cruise maakt, de route van de Orient Express volgt of gewoon een citytrip naar Wenen maakt, je zal aangenaam verrast worden. Huur de beste appartementen in Wenen, en laat de Donau je betoveren!